|
Even voorstellen
Welkom op mijn site!
 Mijn naam is Leon, ik ben 37 jaar en mijn grootste hobby is reizen, zoals je op deze website wel kunt zien. Ik heb al voor heel wat organisaties gewerkt, tot nu toe steeds onderbroken door een reis. Nu werk ik bij Mettler Toledo, op industrieterrein "De Brand", waar ik het voorlopig erg naar mijn zin heb. Maar dit werk is maar tijdelijk, ik ga uitzoeken wat mogelijk is v.w.b. werken voor hulporganisaties, vooral organisaties die met microkredieten werken.
En anders is zeker de Sociale Werkvoorziening weer een optie. Mijn hart ligt nog steeds bij Weenergroep, al zijn er natuurlijk ook andere SW bedrijven...
In dit verhaal een stukje van mijn voorgeschiedenis. Met Den Bosch als mijn stad en vooral veel over mijn familie en vrienden...
|
|
De stad
 Ondanks de prachtige plaatsen op deze wereld is Den Bosch mijn stad. Ik kan me ook niet voorstellen om ooit een andere plaats op deze wereld thuis te moeten noemen. Volgens de reisgids, The Lonely Planet, is dit onze stad in een notedop:
Den Bosch, het bos van de hertog, officieel 's-Hertogenbosch. Populatie ongeveer 130.000.
Grootste attrakties: De st-Jan, de mooiste gothische kerk van Nederland. Het Noord-Brabants museum met werken van Bosch en van Van Gogh.
Goede slaapplaatsen: Hotel Terminus en het Euro Hotel. Beste eetgelegenheden: Cafe Cordes aan de Parade en Javaanse Jongens Eetcafe in de korte putstraat.
|
|
Thuis rond de st. Jan
 Ik ben geboren in Bokhoven (wat toen al gemeente Den Bosch was), en getogen in Engelen. Daarna zijn we verhuisd naar de binnenstad, vervolgens naar de rompert, naar de kruiskamp en nu woon ik op de maaspoort.
En in al die jaren maak je heel wat foto's; van vrienden en familie, van de stad zelf, van dagjes weg, van je hobbies en vanalles en nog wat.
En dan krijg je van die mooie foto's met het voetballen bij FC Engelen, bijvoorbeeld naar een wedstrijd van PSV...
Die krullenbol in het paars-wit, dat ben ik.
|
|
Familie en vrienden
 En wat maakt onze mooie stad nu bijzonder? De gebouwen? De gezellige binnenstad? Het carnaval?
Inderdaad, al deze dingen. Maar voor mij zijn dat vooral ook mijn familie en vrienden. Op de foto hiernaast een belangrijke dag voor mij: de diplomauitreiking van de HTS in Arnhem. Nog niet eens voor het diploma, maar dit was een van de laatste uitstapjes die we met ons vijven gedaan hebben. En waar ons pa lekker lag te pitten tijdens de speech van een van de leraren.
In 2005 heeft mijn vader een hartstilstand gekregen en hebben we hem moeten begraven. Een erg trieste tijd, natuurlijk, maar we zullen ons vooral de mooie dingen van hem herinneren, zijn lach, zijn mooie, bijzondere karakter en vooral zijn vriendelijkheid en behulpzaamheid.
|
|
Vriendenfeestje
 Al sinds lange tijd (toen we nog op dansles zaten bij Crielaars) zijn we al een vaste vriendenclub. Het begon met Paul, Ilse, Erik, Bas en Leon en later zijn daar Danielle en Patricia bij gekomen. En we hebben altijd lol, of het nu op vakantie is of op feestjes.
Inmiddels zijn er nog een aantal piemelmutsen bijgekomen, Mike en Sandra en Wout en Mieke.
Van links naar rechts: Erik, Paul, Ilse, Danielle, Bas als Kiss, Leon en Patricia.
Als we tijd hebben zoeken we elkaar op om effe bij te kletsen. De mannen doen dat ongeveer 1 keer per maand tijdens de piemelavonden...
Dat zijn avonden waarbij iedereen die een piemel heeft binnen mag, dus in de toekomst wellicht ook Sven, Kars, Tim, Teun, Bram en Sjoerd, de zoontjes van de piemelmutsen.
De avonden bestaan dan uit Rikken (een fantastisch kaartspel) en bijkletsen en daar hoort ook een pilsje bij. Proost!
|
|
|
Carnaval!
 Een belangrijk moment van het jaar; carnaval in Oeteldonk! 11 jaar ben ik lid geweest van carnavals vereniging de Grapjassen, waarmee ik veel lol heb gehad. Maar aan alles komt een eind, en sinds 2007 ben ik niet meer lid, tijd om weer met mijn vrienden de stad in te gaan. Tenminste, als ik thuis ben, dan, want in 2005 was ik in India, in 2006 in Brazilië, in 2008 in centraal Azie en in 2009 in West Afrika...
Maar in 2010 ga ik er echt weer bij zijn, beloofd...
|
|
4...
 Astrid en Fred zijn in 2008 gescheiden. Een verrassing voor ons allemaal, maar in het bijzonder voor Fred.
We zijn dus eigenlijk nog met ons vieren over, ma, Astrid, Charlie (het hondje van Astrid) en ik.
En nog steeds zijn we regelmatig bij elkaar te vinden, eten bij ma of soms bij mij, of 'bakplaten' bij Astrid.
|